به مناسبت گرامیداشت هفته پژوهش، مرکز فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان قوچان میزبان سیویکمین انجمن ادبی «مهتاب» و دومین انجمن کارگاه «جهانهای ممکن» بود؛ نشستی که با حضور فریده خسروی، مسئول مرکز فرهنگی هنری قوچان، الهام فلاح یساولی مربی ادبی و دبیر انجمن ادبی مهتاب، میترا شجاعیمقدم مربی فرهنگی مرکز و با مشارکت فعال اعضا برگزار شد و من نیز بهعنوان عضو ارشد کارگاههای ادبی کانون و مروج کتابخوانی و علم در این برنامه حضور داشتم.
محور اصلی این ویژهبرنامه، نقد و بررسی آثار نوشتهشده توسط اعضای انجمن ادبی، گفتوگو درباره ژانر علمیتخیلی و همچنین بررسی چیستی، چرایی و جایگاه پژوهش در علوم بشری بود. استقبال قابل توجه اعضا و مشارکت فعال آنها، فضای پویا و گفتوگومحوری به نشست بخشیده بود.
بخش اصلی این انجمن به خوانش، نقد و بررسی آثار اعضا اختصاص داشت. در این بخش، بر اهمیت «جهانسازی» در داستانهای علمیتخیلی تأکید شد و به این نکته پرداختیم که جزئیات داستانی، نوعی پژوهش غیرمستقیم هستند که نقش مهمی در خلق جهانهای تخیلی باورپذیر ایفا میکنند.
در بخش دوم و پایانی نشست، من بهعنوان کارشناس مهمان، درباره چرایی و چگونگی نقش پژوهش در پیشرفتهای نوین علمی صحبت کردم. در این گفتوگو تأکید کردم که ژانر علمیتخیلی را میتوان یک «آزمایشگاه فکری» دانست؛ چرا که بسیاری از دستاوردهای علمی امروز، زمانی چیزی جز یک داستان یا رویا نبودهاند. داستاننویسی علمیتخیلی از دل پرسشگریهای علمی میگذرد و نویسنده این ژانر باید همچون یک پژوهشگر، لایههای پنهان واقعیتهای جهان را بشناسد.
این نشست در نهایت با ثبت عکس یادگاری به کار خود پایان داد.
